Egon Schiele

Lata/Years

Lata

Oni wchodzą jak zwierzęta z zewnętrznej
Przestrzeni ostrokrzewu gdzie kolce
Nie są myślą, którą się podniecam, jak Yogi,
Ale zielenią, ciemnością tak czystą
Oni zamarzają i są.

O Boże, nie jestem taka jak ty
W twojej pustej czerni,
Gwiazdy wbijają się wszędzie, głupie świecące konfetti.
Wieczność mnie nudzi,
Nigdy nie pożądałam jej.

Coś co kocham to
Tłok w ruchu . . .
Moja dusza umiera przed tym.

I kopyta koni,
Niezmiernie skotłowane.

I ty, wielki Zastoju . . .
Co w tym wielkiego!
Czy to tegoroczny tygrys , ten ryk przy drzwiach?
To jest Chrystus,
Przerażający

Odrobina Boga w nim
Umierający aby lecieć i wykonać to?
Krwawe jagody są sobą, bardzo spokojne.
Kopyta nie będą miały tego,
W błękitnej odległości syczą tłoki .

Years

They enter as animals from the outer
Space of holly where spikes
Are not thoughts I turn on, like a Yogi,
But greenness, darkness so pure
They freeze and are.

O God, I am not like you
In your vacuous black,
Stars stuck all over, bright stupid confetti.
Eternity bores me,
I never wanted it.

What I love is
The piston in motion . . .
My soul dies before it.
And the hooves of the horses,
There merciless churn.

And you, great Stasis . . .
What is so great in that!
Is it a tiger this year, this roar at the door?
It is a Christus,
The awful
God-bit in him
Dying to fly and be done with it?
The blood berries are themselves, they are very still.

The hooves will not have it,
In blue distance the pistons hiss.

Sylvia Plath

Tak się dzisiaj czuję. Her words ideal fit me today.

Showroom

Coś jak peep show. Przebieranki dla stworzeń niemetafizycznych. Jestem taka jaką mam się odbijać.

Bez masek serwuję się niezwykle rzadko. Ale są takie wyjątki, kiedy warto się podać na tacy )

Something like peep show. Disguises for unmetaphysical creatures. I am who I must mirrored. 

Without masks I serve unusually seldom. But there are exceptions, when it`s worth to lay on the tray )

Poławiacz pereł/ Pearl Diver

Miałam zmierzyć się z lękiem. To miała być operacja na zimno, bez emocji. W trakcie kierunek zmienił się nieoczekiwanie, poławiacz połączył się ze zwierzyną. Tu nic nie utracono. Perła jest przekazywana, to dar.

I had to faced with my fear. It could be bloodless, cold operation, without emotions. During drawing it, The sense of that work was changed, the diver united with deer. There is no lost. The pearl is putting across, it`s a gift.

Lęk/Fear

"Las nocą rośnie. Otchłań otwiera

usta ogromne, chłonie i ssie."

K. K. Baczyński, Z lasu 

"Forest grow nightly, the void gapes, opening

its mouth enormous, swallows and sucks."

K. K. Baczynski, From the forest

 Boję się nocnego lasu. Paraliżuje mnie. Chodzi za mną ciemny, sączący metafizyką. Atakujący zmysły feerią cieni i szelestów.
Cholera, pracuję nad nim już dość długo, by go skończyć, ale wciąż nie daje mi się uchwycić samej istoty strachu wewnątrz mnie.

I`m scared of nightly forest.  It paralyses me. It walks behind me dark, seeping out metaphysics. Attacking my senses through blaze of shadows and swishes.
Damned, I`ve been working on its enough long to finished it, but I hasn`t still catch the essence of fear inside me.

Nienasycenie/ Insatiability

pamiętasz.
uczyłam o czarnym kruku
w nocy siadał
na głowę i wyjadał
życie-
tliło się resztką spopielałego
sennika.

Egipcjanie wiedzieli,
co robić.

remember.

I learnt about black crow

it sat on my head at night

and wolfed my life - 

it smouldered like 

a burnt dreams book.

At all, Egyptians knew,

what to do.

Franz von Bayros

Wyuzdane, z cudną kreską.

Profilgate, with marvelous line.

Gry/ Plays

"Żyjesz tym, co powierzchowne. Czasem robisz wrażenie głębokiego, ale bierze się to stąd, że wykorzystujesz wiele powierzchni, składając z nich pozorną bryłę (...) wszystko, co ludzie nazywają głębią, to tylko tesserakt, 4-wymiarowa kostka. Wchodzisz z jednej strony, wychodzisz z drugiej i trafiasz do świata, który nie może współistnieć z Twoim światem. "

Umberto Eco, Wahadło Foucaulta

“You live on the surface. You sometimes seem profound, but it’s only because you piece a lot of surfaces together to create the impression of depth, solidity. That solidity would collapse if you tried to stand it up.
What others call profundity is only a tesseract, a four-dimensional cube. You walk in one side and come out another, and you’re in their universe, which can’t coexist with yours.”

 Umberto Eco, Foucault`s Pendulum

Jestem splątanym warkoczem. Można mnie rozwiązać jak krzyżówkę w niedzielne popołudnie. Składam się z zależności, współistnieję dzięki odbiciom.

I am tangled braid.  It`s possibkle to solve me like sunday crossword.  I consist of dependences, I coexist by mirrors.

Wstyd/ Shame

Shame on You!

Prośba

Zrób coś, abym rozebrać się mogła jeszcze bardziej

Ostatni listek wstydu już dawno odrzuciłam

I najcieńsze wspomnienie sukienki także zmyłam

I choć kogoś nagiego bardziej ode mnie nagiej

Na pewno mieć nie mogłeś, zrób coś, bym uwierzyła

Zrób coś, abym otworzyć się mogła jeszcze bardziej

Już w ostatni por skóry tak dawno mi wniknąłeś

Że nie wierzę, iż kiedyś jeszcze nie być tam mogłeś

I choć nie wierzę by mógł być ktoś bardziej otwarty

Dla ciebie niż ja jestem, zrób coś, otwórz mnie, rozbierz

Rafał Wojaczek

Forgive me, I didn`t find english version, and I don`t undertake translation.

It`s about solitude of opening. About intimate embarassment. 

Small selection of poems in english: here and there

Nemezis

Portrait with pearls

"Gdziekolwiek pójdziesz będzie 

jesień i zmierzch

Błękitne zwierzęta pośród drzew,

samotny staw w półmroku. "

Georg Trakl, Do siostry (fragm.), 

z cyklu Pieśni Różańcowe

"Where you go becomes autumn and evening,

Blue deer, which sounds under trees,

Lonely pond in the evening."

 

Georg Trakl, To the Sister (fragm.)

Rosary Songs


I znowu ktoś mi przypomniał jak to jest żyć metafizycznie. I ciągle przewijają się we mnie ludzie, którzy mi przypominają. I ciągle zamykam się na nich, woląc sama wylizywać rany (uuchhh, jak to dramatycznie brzmi). Uznaję, że to, co dotknę i to, co dam dotknąć jest jedyną możliwością otwarcia. Wierzę w ciało, duszy nie posiadam. Rozlazła się dookoła i rozpuściła. Jak bardzo cielesną była przyczyna, z powodu której Trakl napisał coś tak pięknego, mogę tylko sobie dopowiadać, cielesność może być kościołem, świętą metafizyką...

And again, someone reminded me, how it feels to live metaphysically. People, who remind me, they rewind in me again and again. And I`ve still withdrew into myself, closed for them, preffering to lick my wounds alone (uuchch, too dramatic, I know). I avow, that this, what I touch and that, what I allow touch - it`s only possibility of opening. I believe in Body, I have no soul. My soul ran amok all over my space and dissoluted. How much carnal was the reason for writing something so beautiful by Trakl ? 
Carnality, lust can be Church, sacred metaphysics...